Morene

door J. Bernlef

Het einde van de reis en in de handen harde gladde stenen rond van vrede vierkant van wrok plat van verzet en dan de vreemde niet te definiëren: met gespleten lippen vlijmscherpe wimpers nog trillend hun handen hun ogen vol landschap hun huid bekrast door een wanhopig onbekende, samengestroomd in een morene